Μπορεί να λέμε πως μας ξέχασε ο Θεός

Μπορεί να λέμε πως μας ξέχασε ο Θεός,

Μα το Θεό εμείς τον έχουμε ξεχάσει.

Και τη θυσία αυτή που έκανε ο Χριστός,

Ας ήταν κάποιος από μας να δοκιμάσει.

Ποιος θα το άντεχε να’ ανέβει στο σταυρό,

Για να εξαλείψει όλων εμάς τις αμαρτίες;

Κανένας άλλος απ’ τον Ιησού Χριστό,

Που του θανάτου έσπασε τις αλυσίδες.

Έλα Χριστέ μου ακόμα μια φορά στη γη!

Και τη δευτέρα σου να κάνεις παρουσία!

Δικαιοσύνη εσύ να δώσεις συνετή,

Να πάψει πια σ’ αυτό τον κόσμο η αδικία.

Το χρήμα έχουμε ανώτατο αγαθό,

Να τ’ αποκτήσουμε πατάμε επί πτωμάτων.

Και δε σκεφτόμαστε καθόλου το Θεό,

Τον επουράνιο δημιουργό των πάντων.

Κανίς δεν κάθετε να’ ακούσει τη φωνή,

Αιώνες τώρα ακατάπαυστα ουρλιάζει!

Και βγαίνει μέσα απ’ του καθένα την ψυχή,

Ακούστε την προσεχτικά, μη σας τρομάζει.

Μετανοείτε όσο είναι πια καιρός,

Διώξτε από μέσα σας το μίσος και τα πάθη.

Γιατί στη γη όταν θα ‘ρθει ξανά ο Χριστός,

Τότε μετάνοια καμιά δε θα υπάρχει.

Νίκος Χαρίτος