Ένα κορίτσι σιωπηλό

Να κάνουμε και λίγη βυζαντινή ιστορία;

Ένα κορίτσι σιωπηλό,

Σαν το κοιτάς, μοιάζει δειλό.

Κι αυτή η εύγλωττη σιωπή,

Πόσα θα έχει να σου πει!

Το όνομά του Θεοδώρα,

Όπως του Ιουστινιανού!

Αξίζει να του φέρουν δώρα,

Όλα τ’ αστέρια του’ ουρανού!

Κι όποιος βρεθεί να του χαρίσει,

Τα άστρα από τον ουρανό,

Αυτοκρατορικά θα ζήσει!

Σαν τον Ιουστινιανό.

Ένα κορίτσι σιωπηλό,

Δείχνει να είναι ντροπαλό!

Αν το ρωτήσεις, απαντά!

Σπάνια κάτι σε ρωτά.

Το όνομά του Θεοδώρα,

Όπως του Ιουστινιανού!

Αξίζει να του φέρουν δώρα,

Όλα τ’ αστέρια του’ ουρανού!

Κι όποιος βρεθεί να του χαρίσει,

Τα άστρα από τον ουρανό,

Αυτοκρατορικά θα ζήσει!

Σαν τον Ιουστινιανό.

Ένα κορίτσι σιωπηλό,

Που έχει φέρσιμο απλό.

Και απορείς κάθε λεπτό,

Αν όντως είναι υπαρκτό!

Το όνομά του Θεοδώρα,

Όπως του Ιουστινιανού!

Αξίζει να του φέρουν δώρα,

Όλα τ’ αστέρια του’ ουρανού!

Κι όποιος βρεθεί να του χαρίσει,

Τα άστρα από τον ουρανό,

Αυτοκρατορικά θα ζήσει!

Σαν τον Ιουστινιανό.

Νίκος Χαρίτος