Μες’ στο καθάριο το νερό
Υπηρεσία του ipy.gr
Μες’ στο καθάριο το νερό,
Εκεί που κολυμπούσα,
Ένα γαλάζιο όνειρο,
Ήταν αυτό που ζούσα.
Μια λογική εξήγηση,
Να δώσω δε μπορούσα!
Και όπως απορείς εσύ,
Έτσι κι εγώ απορούσα.
Μέσα ΑΠ’ της θάλασσας τα αφρισμένα κύματα,
Τα δυο της μάτια είδα να μου στέλνουν σήματα.
Της φαντασίας μου θα ‘ταν αποκυήματα!
Κι είχα μπερδέψει επιθυμίες και αισθήματα.
Της θάλασσας το ιώδιο,
Μαζί με το αλάτι,
Δεν στάθηκαν εμπόδιο,
Για την οφθαλμαπάτη.
Τα μάτια της με κοίταζαν,
Λες και ζητούσαν κάτι,
Λάγνες ματιές μου μοίραζαν,
Δίχως να κάνουν κράτει.
Μέσα ΑΠ’ της θάλασσας τα αφρισμένα κύματα,
Τα δυο της μάτια είδα να μου στέλνουν σήματα.
Της φαντασίας μου θα ‘ταν αποκυήματα!
Κι είχα μπερδέψει επιθυμίες και αισθήματα.
Νίκος Χαρίτος